utorak, 24. siječnja 2012.

Inflamatorni eksudati - parapneumonični izlivi i empijem


Medenica R M , Bojović O

JZU Specijalna bolnica za plućne bolesti Brezovik

Crna Gora

Apstrakt

Parapneumonični izlivi su komplikacija nespecifične infekcije pluća. Pneumokok ima izrazit afinitet ka pleuri i pleuralni izliv se javlja u oko 60% pacijenata sa pnemukoknom pneumonijom. Gram negativne bakterije i staphiloccous su po učestalosti sledeći mogući uzročnici parapneumoničnih izliva. Najčešći uzročnik empijema su anaerobni i gram negativni mikroorganizmi.
Metod: Obrađeno je 48 ispitanika.Ispitanika muškog pola je bilo 42(87,5%), ženskog šest (12,5%). Kod 31 (64,5%) pacijenta je dijagnostikovan parapneumonični izliv, kod 17 (35,5%) empijem.
Rezultati: Klinička slika. Najčešći simptomi bolesti su bili; dispneja (36-75%), intratoraksni bol (36-75%), povećana tjelesna temperatura (26-55%), kašalj (18-37%) i opšta slabost (16-33%).
Makroskopski izgled izliva. U parapneumoničnim izlivima odnos seroznih izliva / zamućenim, he- moragičnim i putridnim je 0,9 / 1 . U epijemu izliv je uvijek putridan.
Kvantifikacija izliva. Parapneumonični izlivi su najčešće umjereni (52%). Odnos malih : umjerenim : masivnim = 1: 2 : 0,5.U empijemu je procenat masivnih izliva 34% (6 bol). Odnos malih izliva prema umjerenim i masivnim je 0,2 : 2 : 1.
Biohemijski nalazi u serumu. Prosječna vrijednost SE x = 62,67, L x = 11,95. U 10% (5) pacijenata bile su povećane su vrijednosti bilirubina, kreatinina i LDH.
Biohemijski nalazi u izlivu. U parapneumoničnim izlivima odnos nivoa LDH I/S (x =7,32) je signifi- kantno (p<0,05) niži u odnosu na grupu pacijenta sa empijemom (x =24,44). Srednja vrijednost  ni- voa LDH u epijemu izrazito visoka (x = 7686 i.j.) što je značajno više (p< 0,05) u odnosu na grupu pacijenata sa parapneumoničnim izlivom (x =1852 i.j.). Odnos I/S za glukozu  značajno niži u grupi pacijenata sa empijemom (p<0,05) (x 1= 0,417;  x 2= 0,837). Za odnos proteina I/S između ove dvije gupe pacijenata nije bilo značajne razlike (p>0,05). U grupi pacijenata sa parapneumoničnim izlivom odnos I/S za  holesterol je x 1=0,68 što statistički nije zanačajno manje u odnosu grupu pacijenata sa epmijemom (x 2=0,49).
Celularna diferencijalna slika. I u parapneumoničnim izlivima i u empijemu u diferencijalnoj slici dominiraju PMN (x =70,75% i x =96,38%). Ukupan broj ćelija u empijemu je signifikantno viši
(p<0,05) u odnosu na grupu pacijenata sa parapneumoničnim izlivom (x 1=234987x104/ml; x2=787411 x 104/ml).
Terapijske procedure. U grupi pacijenata sa parapneumoničnim izlivom terapija izbora je kombino- vana antibiotska terapija. U empijemu je kod svih ispitanika terapija izbora bila drenaža pleuralnog prostora. Kod dva pacijenta je instilirana stereptokinaza.
Zaključak: Povećanje broja ćelija u izlivu prati porast nivoa LDH, pad nivoa glukoze i pH što upu- ćuje na zaključak da se radi o komplikovanom parapneumoničnom izlivu. Ukoliko je pH izliva ispod 7,10, nivo LDH iznad 1000 U/l, a glukoza ispod 40 mg/dl, indicira se drenaža. Navedeni pokazatelji su od odlučujućeg značaja za donošenje odgovora na pitanje da li se radi o nekomplikovanom ili ko- mplikovanom parapneumoničnom izlivu. Od odgovora na ovo pitanje zavisi terapijski pristup u lije- čenju izliva.

Ključne riječi; pleuralni izliv, parapneumonični izliv, epmijem

Nema komentara:

Objavi komentar

Napomena: komentar može objaviti samo član ovog bloga.