četvrtak, 26. siječnja 2012.

Plućna arterijska hipertenzija - PAH

Definiše se kao porast pritisaka u plućnoj cirkulaciji, pri čemu je sistolni pritisak u plućnoj arteriji >30 mmHg).
Uzroci:
Plućna hipertenzija može biti primarna (bez poznatog uzroka) i sekundarna (popuštanje levog srca, urođena ili stečena srčana mana, recidivirajuće plućne embolije, plućna bolest, deformiteti grudnog koša). Zajednički imenitelj za sva stanja jeste da, u prvoj fazi, dolazi do reverzibilne vazokonstrukcije u plućnoj cirkulaciji, koja vremenom uzrokuje anatomske promene na krvnim sudovima i uzrokjie fiksiranu plućnu hipertenziju. Povećan pritisak u plućima dovodi do povećane krutosti pluća, koja sa svoje strane uzrokuje povećanje rada koji se troši na disanje. Ukoliko plućna hipretenzija dugo traje, dolazi do kompenzatorne hipertrofije desne komore, a u terminalnoj fazi, i do insuficijencije desnog srca.
Dijagnoza:
Bolesnici se, uglavnom, žale na suv kašalj i dispneju u naporu, dok u odmakloj fazi dispneja počinje da se javlja i u miru. Relativno često se javljaju otoci nogu i nelagodan osećaji u abdomenu (naročito ispod desnog rebarnog luka). Kod plućnih bolesnika, javlja se produktivni kašalj. U fizičkom nalazu dominiraju znaci osnovnog oboljenja, dok pulmonalna komponenta drugog srčanog tona naglašena u svih bolesnika, što predstavlja znak plućne hipertenzije. U odmakloj fazi bolesti, sreću se znaci popuštanja desnog srca (nabrekle jugularne vene, trikuspidna regurgitacija, hepatomegalija, ascites, edemi potkolenica). Laboratorijski nalazi pokazuju hipoksiju i poremećaj testova plućne funkcije, dok se sekundarna policitemija vida u bolesnika u kojih je saturacija arterijske krvi kiseonikom manja od 90%. EKG pokazuje znake hipertrofije desnih srčanih šupljina, a nije redak nalaz atrijalne fibrilacije. RTG srca i pluća pokazuje dilataciju desnih srčanih šupljina i plućne arterje. Sonografija srca može ukazati na uzrok plućne hipertenzije (popuštanje levog srca, valvularna mana), a takođe pokazuje hipertrofiju i diltaciju desne komore sa posledičnom trikuspidnom regurgitacijom. Kateterizacija pokazuje povišene pritiske u plućnoj cirkulaciji.
Terapija:
U slučaju sekundarne plućne hipertenzije, svi napori treba da budu usmereni ka lečenju uzroka. Kod primarne plućne hipertenzije, kao i sekundarne plućne hipertenzije, gde se uzrok ne može otkloniti, treba davati vazodilatatore (antagonisti kalcijuma, prostaciklin, kiseonik) i oralnu antikoagulantnu terapiju. U terminalnoj fazi, bolesnika treba uputiti na transplantaciju pluća.
izvor: http://www.lekarinfo.com/bolesti-srca/pluna-hipertenzija

Nema komentara:

Objavi komentar

Napomena: komentar može objaviti samo član ovog bloga.