četvrtak, 2. veljače 2012.

Hirurški tretman laringotrahealnih stenoza tireotraheopeksijom

Jović M.R, Čanji K, Dragičević D, Janjević D¹,

Klinika za bolesti uva, grla i nosa, Klinički centar Vojvodine, Novi Sad
¹ Anesteziološko odelenje Klinike za bolesti uva, grla i nosa, Kliničkog centra Vojvodine, Novi Sad, Srbija

Uvod:

Laringotrahealne stenoze su po pravilu posledice prolongirane endotrahealne intubacije ili  visoko uradjene traheostome na prvom trahealnom prstenu. Pored stenoze lumena larinksa i traheje, često je prisutna i malacija trahealnog zida od krikoidnog prstena do stome, što zahteva resekciju stenotičnog dela ali i malatičnog dela traheje do nivoa stome. Umesto godinama, od 1991 godine, korišćenja Retijeve tehnike prednje zadnjeg širenja stenotičnog dela larinksa i traheje i umetanjem hrskavičavog grafta, od 2002 godine koristimo tehniku resekcije stenotičnog dela subglotisnog dela larinksa sa prstenom krikoida i odgovarajućeg dela traheje, uključujući i deo oko traheostome sa tireotraheopeksijom.

Cilj rada je da prikažemo rezultate petogodišnje primene tehnike tireotraheopeksije u rešavanju teških i recidivantnih  laringotrahealnih stenoza.

Materijal i metod

Tokom pet godina (2002-2006) na ORL Klinici u Novom Sadu je segmentalnom krikotrahealnom resekcijom sa tireotraheopeksijom operisano 13 bolesnika uzrasta od 21 do 79 godina ( prosečno 38.8 godina).

Rezultati

Kod 12 (92.3%) pacijenata se radilo o postintubacionoj stenozi nastaloj usled dugotrajne intubacije nakon kraniocerebralnih povreda, a kod jedna pacijentkinje o idiopatskoj stenozi larinksa. Devet (69.2%) bolesnika su primarno dijagnostikovani i operisani na Klinici, a 4 (30.8%) je predhodno operisano u drugoj ustanovi i zbog restenoziranja poslato na Kliniku. Kod 4 (30.7%) bolesnika su pored laringotrahealne stenoze prisutni i drugi poremećaji koji su otežavali dijagnostiku i oporavak nakon hirurške intervencije.  Očuvana pokretljivost glasnica prisutna je kod 11 bolesnika, a obostrana pareza rekurentnog laringealnog nerva kod 2 (15.4%) bolesnika. U dijagnostici je  pored radiološke obrade (CT , MR) radjena i endoskopija na kojoj se bazirala procena težine i dužine stenotičnog dela. Hirurški je uradjena resekcija subglotisnog dela larinksa odmah ispod glasnica, prstena krikoida, sa resekcijom traheje uključujući i resekciju predela stome, a rekonstrukcija vršena tireotraheopeksijom. U slučajevima resekcije većeg segmenta traheje, radjena je mobilizacija larinksa presecanjem tela hioidne kosti i hiotireoidnog ligamenta. Kod jedne pacijetkinje sa obostranom parezom rekurentnog nerva je naknadno radjena submukozna aritenoidektomija sa submukoznom hordektomijom i nakon toga je dekanilisana. Jedan pacijent je zbog nepokretnosti obe glanice i posledično uskog disajnog prostora  traheostomiran i još je sa stomom. 
U postoperativnom periodu plasiran je anesteziološki nazotrahealni tubus koji je stajao 7 dana, a potom u operacionoj sali u opštoj anesteziji vadjen. U čitavom postoperativnom periodu je ordinirana antirefluks terapija, a ishrana bolesnika vršena parenteralno. Osim jednog, 12 (92.3%) pacijenata je dekanilisano sa odličnim plućnim funkcijama kontrolisanim funkcionalnim plućnim testovima. Ponovljene endoskopske kontrole 2 i 6 meseci nakon završetka hirurškog lečenja pokazuju potpuno očuvan lumen disajnog prostora na nivou rekonstrukcije.

Zaključak

Segmenatlna resekcija stenoze larinksa i traheje sa tireotraheopeksijom je metoda izbora u rešavanju teških, III i IV stepena i recidivantnih komplikovanih stenoza gornjeg disajnog prostora sa odličnim hirurškim i funkcionalnim rezultatima

Ključne reči: larinks, stenoza, tireotraheopeksija

Nema komentara:

Objavi komentar

Napomena: komentar može objaviti samo član ovog bloga.