četvrtak, 16. veljače 2012.

Traumatska ruptura i povreda traheje i bronha

Ercegovac M., Moskovljević D., Baščarević S., Savić M., Jaković R.

Klinika za grudnu hirurgiju, Institut za plućne bolesti i TBC, Klinički Centar Srbije, Srbija

Apstrakt

Uvod: Traumatske rupture traheje ili glavnih bronha mogu nastati delovanjem tupe i penetrantne povrede. Češći uzrok rupture velikih disajnih puteva, traheobronhijalnih povreda, je tupa trauma.
Cilj: Ukazati na karakteristike traumatskih povreda traheje i bronha kod pacijenata lečenih u Klinici za grudnu hirurgiju u periodu od 1973 - 2005 godine.
Materija i metod: Lečena su 23 pacijenta, 15 muškaraca i 8 žena. Među povređenima je šestoro dece uzrasta od 5 - 13 godina. Kod 10 pacijenata je postojala samo lezija traheje, kod 2 udružena lezija traheje i glavnog bronha, kod 9 lezija samo glavnog bronha (5 desno i 3 levo) a kod 2 udružena lezija glavnog i lobarnog bronha (u oba slučaja desno). Kod izolovanih lezija traheje u 4 slučaja je etiologija tupa trauma (saobraćajna nezgoda, pad sa visine), kod 5 pacijnata povreda je jatrogena (prilikom intubacije) a u jednom slučaju je penetrantna povreda. Lezije traheje su kod 9 pacijenata bile u nivou membranoznog zida a kod jednog u nivou kartilaginoznih prstenova. Kod udruženih lezija glavnog bronha i traheje povrede membranoznog zida su jatrogene - prilikom pokušaja ekstrakcije stranog tela. U slučajevima izolovane lezije traheje i udruženih povreda traheje i glavnih bronha dijagnoza je postavljena u intervalu do 24 sata od povređivanja. Postraumatska ožiljna stenoza glavnog bronha je dijagnostikovana kod 7 pacijenata (interval od 30 dana do 3 godine)  a kod 4 do 24 sata posle povređivanja.
Rezultati: Svi pacijenti uspešno su zbrinuti hirurški. U slučajevima izolovane lezije traheje i udruženih lezija traheje i glavnog bronha kao i kod rupture glavnog bronha primenjena je metoda hirurške suture defekta disajnog puta pojedinačnim šavovima (u slučajevima razdvajanja trahealnih i bronhijalnih prstenova ivice su osvežene). Kod ožiljne stenoze glavnog bronha u 2 slučaja je učinjena sleeve lobektomija (desno gore), kod 2 bolesnika sleeve resekcija levog glavnog bronha i u 3 slučaja leva pneumonektomija zbog hronične infekcije i razorenog pluća. Postoperativne komplikacije su se odnosile na otežanu eliminaciju sekreta. Bronhoskopska kontrola je vršena najranije 7. postoperativnog dana, a kasnije u intervalu od 3-6 meseci do isteka jedna godine. U tri slučaja je vršeno endoskopsko uklanjanje granuloma oko neresorptivnog konca (koristio se do 1982 godine).
Zaključak: Na traumatsku rupturu i povredu traheje i glavnih bronha treba misliti u svim slučajevima tupe traume, posebno kada se one klinički manifestuju na karakterističan način. Prilikom uvođenja endotrahealnog tubusa, posebno armiranog tubusa, treba imati u vidu mogućnost da se vođicom može oštetiti membranozni zid traheje.

Nema komentara:

Objavi komentar

Napomena: komentar može objaviti samo član ovog bloga.