četvrtak, 4. travnja 2013.

Gušenje i nedostatak zraka


Osećaj nedostatka vazduha vrlo je neugodan.  Svaki lekar, tražeći njegov uzrok, pacijentima treba da pristupiti vrlo ozbiljno.

Gotovo svakodnevno u ordinacije se javljaju pacijenti koji se žale na osećaj gušenja u grudima, nedostatak vazduha u mirovanju, pri manjem ili većem naporu uz osjećaj stezanja u vratu. Navedenim tegobama neretko su pridružene omaglice, vrtoglavice ili ubrzan ritam rada srca, koji može biti povremen ili stalan tokom celog dana i noći. Takvi pacijenti obično su uplašeni jer osećaju strah od gušenja.



Osećaj nedostatkavazduha vrlo je neugodan i svaki lekak takvom simptomu svojih pacijenata treba pristupiti vrlo ozbiljno. Kao i uvek, lekarima će umnogome pomoći činjenica da imaju dovoljno vremena za razgovor s pacijentom, detaljan klinički pregled i  primenu dijagnostičkih pretraga i testova. Dobivenim rezultatima može se nadopuniti anamneza i pregled te tako olakšati put do dijagnoze i odabira odgovarajućeg lekara specijaliste.

Najčešći uzroci gušenja su:
prisutnost stranog tela u disajnim putevima,
pneumotoraks (kolaps jednog plućnog krila zbog pucanja plućne maramice),
bolesti srca, tj. slabost srca,
akutne i hronične bolesti gornjih i donjih disajnih puteva,
bolesti štitne žlezde
prisutnost uvećanih limfnih čvorova ili drugih tumorskih tvorevina koje pritišću ili urastaju u disajni istem (leukemija, limfomi, metastatski tumori),
malokrvnostt (anemije),
psihičke bolesti (neuroze, depresije ili psihoze)
stomačne bolesti
Osećaj gušenja sa bolovima u grudnom košu može biti znak reflektirajućih simptoma iz trbušne duplje kao što su GERB, napad žučnih kamenaca, uklještena hijaus hernija (želučano-dijafragmalna kila),  uvećana jetra, te zbog pritiska na dijafragmu  pritišću i pluća i ometa se disanje.

Gušenje i osećaj nedostatka vazduha koji se javlja kod starijih osoba ili kod osoba koje imaju oslabljeno srce
Klinički se neretko manifestiraju uvlačenjem kože pri disanju na prelazu vrata u gornji deo prsnog koša te vidljivim nabreklim venama na vratu. Na licu su uočljive modro- plavičaste usne, a na nogama otok obe potkolenice. Bolesnici  noćuloše spavaju ili uopšte ne spavaju, a na krevetu leže polusedeći, neretko kod otvorenog prozora. Dnevno mokrenje iznosi samo oko 500 ml. Kod takvih bolesnika moglo bi biti reči o popuštanju oslabljenog srca,a uzroci takvog stanja su brojni.

Lekar će pregledom i svim potrebnim dijagnostičkim pretragama utvrditi tačnu dijagnozu i odrediti odgovarajuću terapiju.  U slučaju ovakvih simptoma lekaru se treba obratiti što hitnije  jer posledice mogu biti vrlo ozbiljne. Srce može doći u stanje u kojem kažemo da je popustilo i tada se razvija gušenje, koje može dovesti do smrti zbog nakupljanja zaostale tečnpsti u plućima. Valja napomenuti da gušenje, uz ostale simptome, poput bolova u grudnom košu, omaglice i ponekad gubitka svesti, može biti prvi znak akutnog infarkta srca.

Gušenju može biti uzrok akutna ili hronična bolest gornjih i donjih disajnih puteva
Kod akutnih bolesti disajnih puteva bolest se leči simptomatskom terapijom koja će ublažiti simptome bolesti ako je reč o virusnom ili alergijskom uzroku bolesti ili će se lečiti antibioticima, ako su posrijedi bakterijske akutne upale sinusa, ždrela, dušnika ili bronha.

Često se događa kako pacijenti navode osećaj kako ih nešto grebe ili golica u grlu, kako ujutro moraju ispljunuti sluzav sadržaj koji može biti beličast, žut ili zelenkast.

Hronične bolesti disajnog sistema
Hronične bolesti disajnog sistema možemo grubo podeliti na bolesti gornjih i donjih disajnih puteva, ali nikada ne smemo zaboraviti da je disajni put jedinstven!



Kod hronične upale sinusa, nosa, ždrela, dušnika ili bronha, kad znakovi upale dugo traju, više od 15 do 30 dana bez povišene ili umereno povišene telesne temperature, uzrok može biti alergijskog porekla. U takvim okolnostima organizam i sluznica navedenih disajnih puteva postaju osetljiviji zbog imunoloških (obrambenih) mehanizama kao reakcije na viruse, bakterije i ostale mikroorganizme, koji tada mogu “nadograditi” ili zakomplikovati alergijsku upalu.

Osim vrlo čestih alergijskih bolesti disajnih puteva, česte bolesti su i Hronična opstruktivna plućna bolest (HOPB) koja podrazumijeva nekoliko hroničnih plućnih bolesti koje se odnose na hronični opstruktivni bronhitis, emfizem (smanjenje plućne površine) i astmu. Pušenje je najčešći provocirajući uzročnik za HOPB i karcinom pluća, koji je među prvima na listi uzroka smrti u savremenom svetu.

Astma
Astma je hronična bolest dijasnih puteva (bronhija) koja se karakteriše ponavljanim epizodama zviždanja u grudima, otežanog disanja, stezanja u grudnom košu i kašlja, posebno tokom noći ili u ranim jutarnjim satima. Ove epizode se obično javljaju tokom prehlade ili izlaganja aerozagadjenju ( duvanski dim ili jaki mirisi) i respiratornim alergenima (grinje, polen, životnjiska dlaka, i dr.) Epizode otežanog disanja i sviranja u grudima mogu da prodju spontano ili nakon primene lekova koji šire disajne puteve.

Bolesti štitne žlezde
Bolesti štitne žlezde takođe su čest uzrok osećaja gušenja ili stezanja u vratu, a najčešći su pacijenti žene. Lekar mora biti oprezan kad se pacijent žali na osećaj gušenja, posebno na jednoj strani vrata ili smetnje kod gutanja, pri čemu se palpacijom (pipanjem) ništa ne može ispipati, hormoni štitne žlezde su uredni, a u porodičnoj anamnezi ili anamnezi pacijenta postoji mogućnost bolesti štitnjače. Kod takvih pacijenata treba učiniti ultrazvučni pregled vrata kako bi se otklonila sumnja na postojanje “golim okom nevidljivih i neopipljivih” tumorskih tvorevina vrata i štitnjače.

Bolesti štitne žlezde sedam su puta češće kod žena nego kod muškaraca. Za bolesti štitnjače karakteristično je da su najčešće nasledne, međutim i dugotrajan stres može biti provocirajući uzročnik i dovesti do poremećaja izgleda (morfologije) i rada štitnjače.

Malokrvnost
.Uzrok gušenja ponekad može biti i malokrvnost, a simptom gušenja je izraženiji kao nedostatak vazduha u mirovanju i kretanju s osećajem znojenja,  povremeno ubrzanog rada srca s osećajem slabosti, umora i nesanicom, iako se tokom dana javlja pospanost. Pod pojmom malokrvnost smatra se manji broj crvenih krvnih zrnaca (eritrocita) koji je nekad povezan i sa manjom količinom gvožđa u krvi i eritrocitu.

Nedostatak crvenih krvnih zrnaca može biti uzrokovan povećanim gubitkom krvi ili smanjenim stvaranjem eritrocita u koštanoj srži. Najčešći gubitak crvenih zrnaca iz krvi uzrokovan je krvarenjem u probavnom sistemu, koji može biti neprimetan i dugotrajan.

Krv se najčešće gubi kroz stolicu, bilo neprimetno ili primetno kao čista krvi ili crna stolica. Razlog  gubitka krvi i malokrvnosti su  ulkus (čir) želuca i dvanaestopalačnog creva, Chronova bolest creva, ulcerozni kolitis debelog creva, tumori u probavnom sistemu.

Takođe uzrok gubitka crvenih krvnih zrnaca malokrvnosti mogu  biti obilne i dugotrajne menstruacije (najčešći uzrok miomi).

Uzrok manjka eritrocita može biti i smanjeno stvaranje u koštanoj srži, zatim zloćudne bolesti koštane srži, zloćudne bolesti drugih organa i tkiva u poodmakloj (terminalnoj) fazi bolesti, smanjenje broja crvenih zrnaca nakon terapije zračenjem ili hemoterapije, ali uzrok može biti i neishranjenost uzrokovana različitim uzrocima, kao i razne povrede koje  dovode do obilnih krvarenja. Malokrvnostkrvnost se može javiti tokom trudnoće ili nakon nje.

Gušenja  izazvana  psihičkim razlozima
Vrlo često pacijenti se žale na gušenje, katkad popraćeno i znojenjem, ubrzanim radom srca, strahom, nesanicom i strašnim umorom. Neki se tuže i na osećaj nemira i drhtanja tela, a svoju zabrinutost izražavaju zbog nemogućnosti koncentracije i pamćenja. Kod tih pacijenata pomnom anamnezom i razgovorom lakše će se razjasniti situacija i mogući uzrok tegobama. Vrlo je važan podatak o odnosima u porodici i na poslu, kao i o mogućim događajima koji su prethodili takvoj pacijentovoj situaciji.

Najčešći psihički uzroci gušenja i navedenih tegoba su različiti oblici depresija (reaktivna depresija, depresivni poremećaj ili depresivna psihoza) ili anksioznost, tj. nemir i strah. Vrlo često ta se dva psihička poremećaja isprepliću, a leče se medikamentozno (lekovima) i psihoterapijom.

Kao što je prikazano, gušenje može biti uzrokovano manje opasnim, ali i po život vrlo opasnim poremećajima. Kod prisutnosti  simptoma gušenja treba se obvezno javiti lekaru, koji će tražiti uzrok i način kako pomoći svom pacijentu.

http://www.astma.rs/razno/gusenje-i-nedostatak-vazduha/

Nema komentara:

Objavi komentar

Napomena: komentar može objaviti samo član ovog bloga.